Συναξάρι

28 Ιουλίου: Οἱ Ἅγιοι Πρόχορος, Νικάνωρ, Τίμων καὶ Παρμενᾶς οἱ Ἀπόστολοι καὶ Διάκονοι.

«Ὃς ἐὰν θέλη ἐν ἡμῖν μέγας γενέσθαι, ἔσται ὑμῶν διάκονος».

Ὅποιος, δηλαδή, θέλει νὰ γίνει μέγας μεταξύ σας, εἶπε ὁ Κύριος, ἂς εἶναι ὑπηρέτης σας καὶ ἂς μαθαίνει νὰ γίνεται ἐξυπηρετικὸς στοὺς ἄλλους. Σ' αὐτὴ τὴν κατηγορία ἀνθρώπων ἀνήκαν καὶ οἱ ἀπόστολοι – ἀπὸ τοὺς 70 μαθητὲς τοῦ Κυρίου – Πρόχορος, Νικάνωρ, Τίμων καὶ Παρμενᾶς. Αὐτοὶ ἦταν μεταξὺ τῶν ἑπτὰ ἐκλεγμένων διακόνων τῆς πρώτης χριστιανικῆς Ἐκκλησίας τῶν Ἱεροσολύμων (Πράξ. στ' 5).

27 Ἰουλίου: Μνήμη τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος.

AgiosPanteleimwn

Ὁ Ἅγιος Παντελεήμων (Παντελέων τό πρότερον ὄνομα) καταγόταν ἀπό τή Νικομήδεια τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καί ἔζησε στά χρόνια τοῦ Μαξιμιανοῦ (286 - 305 μ.Χ.). Πατέρας του ἦταν ὁ Εὐστόργιος, ὁ ὁποίος ἦταν ἐθνικός καί μετά τίς νουθεσίες τοῦ γιοῦ του ἔγινε χριστιανός. Μητέρα του ἦταν ἡ Εὐβούλη, ἡ ὁποία προερχόταν ἀπό χριστιανική οἰκογένεια. Ἐκπαιδεύτηκε στήν ἰατρική ἀπό τόν Εὐφρόσυνο καί κατηχήθηκε στή χριστιανική πίστη καί βαπτίσθηκε ἀπό τόν πρεσβύτερο Ἐρμόλαο.

«Ἡ ἑορτὴ τῶν Ἁγίων 318 Θεοφόρων Πατέρων τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου καὶ οἱ ἰδέες … τοῦ «Προγράμματος Σπουδῶν στὰ Θρησκευτικά».

Ἱερὰ Μητρόπολις Κυδωνίας καὶ Ἀποκορώνου

Μέσα στήν διάρκεια τοῦ ἔτους ἡ Ἐκκλησία μας ἀφιερώνει κάποιες Κυριακές στούς ἁγίους θεοφόρους Πατέρες τῶν ἑπτά Οἰκουμενικῶν Συνόδων. Τήν 13η Ἰουλίου ὅμως, ἄν πέσει Κυριακή ἤ τήν πρώτη  Κυριακή μετά ἀπ᾿ αὐτήν,  τήν ἀφιερώνει σέ ὅλους τούς ἁγίους Πατέρες καί τῶν ἑπτά παραπάνω Συνόδων. Ἄς προσέξουμε  λοιπόν ἐπιλεκτικά μία ἀπό αὐτές τίς Κυριακές σέ συνάφεια μέ τό φλέγον θέμα τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν.

Ὁ τριετὴς ἅγιος Κήρυκος καὶ ἡ μητέρα τοῦ ἁγία Ἰουλίττα – 15 Ἰουλίου

Description: agioi kirikos kai ioulittaἩ ἁγία Ἰουλίττη ἔζησε τὴν ἐποχὴ τοῦ αὐτοκράτορα Διοκλητιανοῦ. Καταγόταν ἀπὸ τὸ Ἰκόνιο τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. Ἐπειδὴ ὅμως τότε κυριαρχοῦσε ὁ διωγμὸς κατὰ τῶν χριστιανῶν, πῆρε τὸ γιὸ τῆς τὸν Κήρυκο, μόλις τριῶν ἐτῶν, καὶ πῆγε στὴν Σελεύκεια καὶ στὴν συνέχεια στὴν Ταρσό. Ἀλλὰ καὶ ἐκεῖ συνάντησε τὴν ἴδια κατάσταση.

Στὴν Ταρσὸ συνελήφθη ἀπὸ τὸν ἡγεμόνα ,τὸν Ἀλέξανδρο, ὁ ὁποῖος τὴν ὑπέβαλε σὲ φρικτὰ βασανιστήρια μπροστὰ στὸ παιδί της. Στὴν συνέχεια προσπάθησε νὰ φέρει μὲ τὸ μέρος τοῦ τὸν μικρό. Τὸ παιδάκι ὅμως δὲν δεχόταν καὶ μάλιστα ἀφοῦ ἐπικαλέστηκε τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, ἔδωσε μία δυνατὴ κλωτσιὰ στὴν κοιλιὰ τοῦ ἡγεμόνα. Αὐτὸς ἐξοργίστηκε τόσο ποὺ τὸ πέταξε ἀπὸ τὰ σκαλιὰ σπάζοντας τὸ κρανίο τοῦ μικροῦ Κήρυκου. Μ' αὐτὸν τὸν τρόπο ἔλαβε τὸ στεφάνι τοῦ μαρτυρίου ὁ μικρὸς Κήρυκος. Ἡ δὲ μητέρα τοῦ μετὰ ἀπὸ λίγο, ἀφοῦ ὑπεβλήθη σὲ πολλὰ καὶ φρικτὰ βασανιστήρια, παρέδωσε τὸ πνεῦμα της στὸν Χριστό.

[ΠΗΓΗ http://vatopaidi.wordpress.com]