Ἀποσπάσματα 2024-2025 ἀπό τό σεμινάριο Δογματικῆς «Περί θείων ὀνομάτων τοῦ Ἁγίου Διονυσίου Ἀρεοπαγίτου μέ ἑρμηνευτικά σχόλια τοῦ Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητῆ»

(Μέ τόν Παῦλο Κλιματσάκη)

 Ὑπάρχει ἱεραρχία στήν Ἁγία Τριάδα ὅπως στούς ἀγγέλους, στούς ἀνθρώπους, καί στήν ἀρχαία ἑλληνική φιλοσοφία;

Οἱ ὑψηλοί ἄγγελοι εἶναι τά Χερουβίμ, τά Σεραφίμ, καί οἱ Θρόνοι· δέχονται ἄμεσα τούς φωτισμούς ἀπό τόν Θεό καί τούς μεταδίδουν στούς πιό κάτω. Σημαίνει ὅτι τά φῶτα πού δέχονται εἶναι προφανῶς πολύ ἀνώτερα ἀπό αὐτούς πού βρίσκονται πιό κάτω. Δέχονται ἄς ποῦμε τό ὁλικό σχέδιο τῆς προνοίας καί ὅσο πᾶμε πρός τά κάτω, τό σχέδιο αὐτό διαμοιράζεται στούς ἀπό κάτω καί ἐκτελεῖται σέ σχέση μέ τόν κόσμο. Στούς ἀγγέλους ὑπάρχει ἱεραρχία. Στήν Ἁγία Τριάδα δέν ὑπάρχει.

Ἀποσπάσματα 2024-2025 ἀπό τό σεμινάριο Δογματικῆς «Περί θείων ὀνομάτων τοῦ Ἁγίου Διονυσίου Ἀρεοπαγίτου μέ ἑρμηνευτικά σχόλια τοῦ Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητῆ»
(Μέ τόν Παῦλο Κλιματσάκη)

Γιατί νοσταλγοῦμε τόν Θεό;

Ἡ ἀγαθότητα ὄχι μόνο δημιουργεῖ ὅλα τἀ ὄντα, ἀλλά καί τά ἐπιστρέφει στόν ἑαυτό της. …Δέν εἶναι ἁπλῶς μία κίνηση τοῦ ἑνός πρός τήν πολλαπλότητα. Ἀλλά καί μία κίνηση ἐπιστροφική.

Καί στόν νεοπλατωνισμό ὑπάρχει μία κίνηση ἐπιστροφική, ἡ ὁποία ὅμως καταργεῖ τόν ἄνθρωπο. Ἡ ἕνωση μέ τό ἕν κατά τόν Πλωτῖνο δέν διατηρεῖ τήν ἀνθρώπινη ἀτομικότητα καί σέ καμιά περίπτωση δέν διατηρεῖ τήν ἀνθρώπινη σωματότητα. Ὁ Πλωτῖνος ντρεπόταν πού εἶχε σῶμα, ἐπειδή σέ σχέση μέ τόν νοῦ τό σῶμα εἶναι πολύ κατώτερο. Τό σῶμα εἶναι ἡ πηγή ὅλων τῶν δυσκολιῶν γιά τόν ἄνθρωπο. Ἡ σωτηρία γιά τόν ἄνθρωπο σύμφωνα μέ τόν Πλωτῖνο εἶναι νά ἀπαλλαγεῖ ἀπό τό σῶμα καί νά ἐπιστρέψει ὡς ψυχή πρός τό ἕν. Αὐτή ἡ ἐπιστροφή δέν μᾶς εἶπαν ποτέ οἱ νεοπλατωνικοί ποιά εἶναι.

Ἀποσπάσματα 2024-2025 ἀπό τό σεμινάριο Δογματικῆς «Περί θείων ὀνομάτων τοῦ Ἁγίου Διονυσίου Ἀρεοπαγίτου μέ ἑρμηνευτικά σχόλια τοῦ Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητῆ»

(Μέ τόν Παῦλο Κλιματσάκη)

Ποιά ἡ διαφορά μεταξύ Ὀρθοδόξων Παπικῶν  ὡς πρός τή Θεία Κοινωνία καί πῶς ἐπιτυγχάνεται ἡ σωτηρία μας δι’ αὐτῆς; 

Οἱ ὀρθόδοξοι μιλοῦν γιά μεταβολή ἄρτου καί οἴνου. Ἐνῶ οἱ παπικοί γιά μετουσίωση· δηλ. ὅτι γίνεται ἀπολύτως ὁ ἄρτος Σῶμα καί ὁ οἶνος Αἷμα.

Ἐμεῖς λέμε ὅτι εἶναι ταυτοχρόνως καί ἄρτος καί Σῶμα· καί οἶνος καί Αἷμα. Ἐξαγιάζονται τά ὑλικά στοιχεῖα ἀλλά δέν καταργοῦνται.

Ἡ Θεία Κοινωνία εἶναι ἑνότητα μέ τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ. Μέ τό πραγματικό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, τό ἀναστημένο. Ἐμεῖς οἱ ἴδιοι θά εἴμαστε Σῶμα τοῦ Χριστοῦ κατά τήν Β΄Παρουσία. Ἡ σάρκα μας θά ἔχει γίνει μέλος τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ κατά τήν Βασιλεία Του. Δέν κοινωνοῦμε γιά μιά ἀτομική πρόοδο, ἀλλά γιά νά ἐκκεντρισθοῦμε στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ στήν ὁποία ὑπάρχει σωτηρία.

Ὅταν λαμβάνουμε τόν ἄρτο καί τόν οἶνο, μυστικῶς εἶναι ταυτόχρονα Σῶμα καί Αἷμα τοῦ Χριστοῦ· δέν ἑνωνόμαστε μόνο μέ τόν Χριστό ἀλλά καί μέ ὅλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ταυτοχρόνως ἑνώνονται μέ τόν Χριστό. Καθιστάμεθα μέλη σύσσωμοι καί σύναιμοι τῷ Χριστῷ. Καί ἡ φύση ἀκόμη θά γίνει Σῶμα τοῦ Χριστοῦ.

Ἀποσπάσματα 2024-2025 ἀπό τό σεμινάριο Δογματικῆς «Περί θείων ὀνομάτων τοῦ Ἁγίου Διονυσίου Ἀρεοπαγίτου μέ ἑρμηνευτικά σχόλια τοῦ Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητῆ»
(Μέ τόν Παῦλο Κλιματσάκη)

Ποῦ ἦταν ὁ καθένας μας πρίν γεννηθεῖ;

Ἀφ’ὅτου γεννιόμαστε , ποιός ὁ σκοπός μας;

Ἐν ὅσῳ ζοῦμε στή γῆ μποροῦμε νά μετέχουμε στήν αἰωνιότητα τοῦ Θεοῦ; δηλαδή στήν μακαριότητά του;

Πῶς ἑνωνόμαστε μέ τόν Θεό;

Ὁ καθένας ἀπό μᾶς προϋφίσταται στή σκέψη τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ. Πρίν γεννηθοῦμε μᾶς γνωρίζει ὁ Θεός. Δέν ἔχει μόνο τήν ἔννοια τοῦ ἀνθρώπου στό μυαλό Του. Ἀλλά ἔχει προκαταλάβει καί τήν ὕπαρξη τοῦ καθενός ἀπό μᾶς. Τήν ἔχει θελήσει. Γιά τόν κάθε ἄνθρωπο πού θά γεννηθεῖ, αὐτό ὁ Θεός τό ἔχει θελήσει μέσα στήν αἰωνιότητά Του...