Ἀποσπάσματα 2024-2025 ἀπό τό σεμινάριο Δογματικῆς «Περί θείων ὀνομάτων τοῦ Ἁγίου Διονυσίου Ἀρεοπαγίτου μέ ἑρμηνευτικά σχόλια τοῦ Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητῆ»
(Μέ τόν Παῦλο Κλιματσάκη)

Ποιά ἡ διαφορά ἑνός ἁγίου ἀπό τόν Πλάτωνα;

Ὁ ἅγιος ἔχει ἐμπειρία τῆς θέας τοῦ ἀκτίστου φωτός· στόν Πλάτωνα δέν ὑπάρχει θεία ἔλλαμψη. Ὁ φιλόσοφος πάει ἀπό τό ἐνθάδε στό ἐπέκεινα μέ ἀνθρώπινες ἱκανότητες. Δέν ἔχει ὅμως τήν ἐμπειρία τοῦ κεκαθαρμένου.

…Ἄνθρωποι πού δέν ἔχουν μεγάλη ἄσκηση, ἀλλά αἰσθάνθηκαν μιά πρώτη βοήθεια ἐκ Θεοῦ, θά σᾶς ποῦν ὅτι τό πρῶτο πού ἔνιωσαν εἶναι ἀκριβῶς αὐτό. Συναίσθηση πλήρους ἀγάπης. Αὐτό κατ’ἐξοχήν συγκινεῖ αὐτόν πού ἔρχεται σέ ἐπαφή μέ τό θεῖο. Δέν εἶναι μιά ἐμπειρία πού σοῦ δίνει τή συναίσθηση ὅτι τώρα ἔγινες σοφός. Ἀλλά τή συναίσθηση ὅτι ἡ ἀγάπη μέ τήν ὁποία σέ ἀγκαλιάζει ὁ Θεός εἶναι χωρίς τέλος. Συναίσθηση καί ἐνσυναίσθηση ἀφοροῦν στά ψυχολογικά. Οἱ Πατέρες λένε αἴσθηση, ἐμπειρία. Δέν εἶναι ἁπλή ἐνσυναίσθηση γιατί μετέχεις στίς ἐνέργειες τοῦ Θεοῦ. Αἰσθάνεσαι μέσα στόν ἑαυτό σου τήν παρουσία Του, δηλ. τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. …

Ἀποσπάσματα 2024-2025 ἀπό τό σεμινάριο Δογματικῆς «Περί θείων ὀνομάτων τοῦ Ἁγίου Διονυσίου Ἀρεοπαγίτου μέ ἑρμηνευτικά σχόλια τοῦ Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητῆ»
(Μέ τόν Παῦλο Κλιματσάκη)

Πῶς μπορῶ νά γνωρίσω τά θεῖα;

Μαθαίνω τά θεῖα σημαίνει τά βιώνω. Οὐ μόνον μαθών ἀλλά καί παθών τά θεῖα, λέει ὁ ἅγιος Διονύσιος ὁ Ἀρεοπαγίτης. Ἐμεῖς τώρα μαθαίνουμε τά θεῖα. Καλό καί ἐπιβάλλεται. Ἀλλά τό ἀνώτερο εἶναι νά πάθω τά θεῖα. Ὁ ἅγιος Διονύσιος ὁδηγήθηκε σέ μία μυστική καί ἀδίδακτη ἕνωση μέ τά θεῖα. Τά θεῖα δέν εἶναι ἀντικείμενο ἀκαδημαϊκῆς ἔκφρασης καί μελέτης. 

Ἀποσπάσματα 2024-2025 ἀπό τό σεμινάριο Δογματικῆς «Περί θείων ὀνομάτων τοῦ Ἁγίου Διονυσίου Ἀρεοπαγίτου μέ ἑρμηνευτικά σχόλια τοῦ Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητῆ»
(Μέ τόν Παῦλο Κλιματσάκη)

Εἶμαι δικός μου καί κάνω ὅ, τι θέλω;

…Τίποτε δέν εἶναι δικό μας. Τό ὅτι ὑπάρχουμε σημαίνει ὅτι ὁ Θεός εἶναι ἀγάπη.

Τό νά πῶ «Κάνω ὅ, τι θέλω, τό σῶμα καί ἡ ψυχή μοῦ ἀνήκει» αὐτό εἶναι ἡ κατ’ ἐξοχήν ἔκφραση τῆς αὐτονομήσεως. Αὐτό εἶναι πτώση. Εἶναι ἡ κατ’ἐξοχήν ἔκφραση τῆς ἁμαρτίας.

Ἀποσπάσματα 2024-2025 ἀπό τό σεμινάριο Δογματικῆς «Περί θείων ὀνομάτων τοῦ Ἁγίου Διονυσίου Ἀρεοπαγίτου μέ ἑρμηνευτικά σχόλια τοῦ Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητῆ»
(Μέ τόν Παῦλο Κλιματσάκη)

Πῶς ὁ Θεός ταυτοχρόνως ἐνῶ ἑνώνεται ὡστόσο διακρίνεται;

Ἑνότητα καί διάκριση στόν Θεό σημαίνει ὅτι ὁ Θεός κατά τόν ἑαυτό του ὡς ὑπερβατικός, ὡς ὑπερούσιος, ὡς ὑπερφυής καί ἐξῃρημένος παραμένει σέ ἑνότητα μέ τόν ἑαυτό του καί ταυτόχρονα διακρίνεται, δηλαδή πληθύνεται. Ὄχι ὅτι γίνεται πολλοί θεοί. Πληθύνεται χωρίς ὁ ἴδιος νά ἐγκαταλείπει τήν ἐσωτερική του ἑνότητα. Πολλές φορές αὐτό πού διαβάζουμε μᾶς φαίνεται ἀντιφατικό. Ἀλλά ὅμως ἔτσι εἶναι!