Εἰδήσεις

«Η ώρα της αναστάσεως είναι αφανέρωτη στους ανθρώπους»

Πρωτοπρεσβυτέρου Σταύρου Τρικαλιώτη, ἐφημερίου Ἱεροῦ Ναοῦ Ἀγ. Παρασκευῆς Ἀττικῆς

Οἱ τέσσερεις εὐαγγελιστές μᾶς ἀναφέρουν ὅτι τήν τρίτη ἡμέρα μετά τήν ταφή (δηλαδή τήν Κυριακή), «λίαν πρωΐ» εὑρέθη ὁ τάφος –ὅπου ἔθηκαν τόν Κύριο– κενός.

«Οὐδεὶς λέγει πότε ἀκριβῶς καὶ πῶς ἀνέστη ὁ Κύριος» (Βλ. Θ.Η.Ε. τ. 2, στ. 599, σχετικό ἄρθρο Βασ. Χ. Ἰωαννίδη).

Ἀξιοσημείωτος εἶναι ὁ ΠΘ' κανὼν τῆς ϛ' Οἰκουμενικῆς Συνόδου καί ἡ σχετική ἑρμηνεία τοῦ κανόνος, ὅπου ἀναφέρεται ρητῶς ὅτι οἱ χριστιανοί πρέπει νά λύνουν τήν νηστεία τῆς μεγάλης Ἑβδομάδος μετά τό μεσονύκτιο τοῦ μεγάλου Σαββάτου (12 μ.μ.), διότι ἀπό τό χρονικό διάστημα αὐτό κι ἔπειτα πρέπει νά ἔγινε ἡ ἀνάσταση.

ΤΟ ΤΡΟΠΑΡΙΟ ΤΗΣ ΚΑΣΣΙΑΝΗΣ

Σε λογοτεχνική μετάφραση από τον θεολόγο ΛΑΜΠΡΟ ΣΚΟΝΤΖΟ

ΚΕΙΜΕΝΟ

Κύριε, η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή,
την σήν αισθομένη Θεότητα μυροφόρου αναλαβούσα τάξιν,
οδυρομένη μύρα σοι προ του ενταφιασμού κομίζει.
Οίμοι! λέγουσα, ότι νύξ μοι υπάρχει, οίστρος ακολασίας,
ζοφώδης τε και ασέληνος έρως της αμαρτίας.
Δέξαι μου τας πηγάς των δακρύων,
ο νεφέλαις διεξάγων της θαλάσσης το ύδωρ,
κάμφθητί μοι προς τους στεναγμούς της καρδίας,
ο κλίνας τους ουρανούς τη αφάτω σου κενώσει.
Καταφιλήσω τους αχράντους σου πόδας,
αποσμήξω τούτους δε πάλιν τοις της κεφαλής μου βοστρύχοις,
ων εν τω Παραδείσω Εύα το δειλινόν κρότον τοις ώσιν ηχηθείσα,
τω φόβω εκρύβη.
Αμαρτιών μου τα πλήθη
και κριμάτων σου αβύσσους τις εξιχνιάσει,
ψυχοσώστα Σωτήρ μου;
Μη με την σην δούλην παρίδης,
Ο αμέτρητον έχων το έλεος.

ΑΜΑΡΤΙΩΝ ΜΟΥ ΤΑ ΠΛΗΘΗ ΚΑΙ ΚΡΙΜΑΤΩΝ ΣΟΥ ΑΒΥΣΣΟΥΣ

(θεολογικό σχόλιο στη Μ. Τετάρτη)
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

Η Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα είναι η ιερότερη εορτολογική περίοδος της Εκκλησίας μας και αποτελεί πλουσιότατο αντλιοστάσιο πνευματικού ανεφοδιασμού για τους πιστούς. Οι άγιοι Πατέρες, με περισσή σοφία, όρισαν να θυμούμαστε αυτές τις άγιες ημέρες πρόσωπα και γεγονότα, τα οποία έχουν έντονο διδακτικό χαρακτήρα για την πνευματική μας πορεία και προκοπή. 

Ένα από αυτά τα πρόσωπα είναι και αυτό της αμαρτωλής γυναίκας, η οποία άλειψε τον Κύριο με πολύτιμο μύρο. Ποιούμε ανάμνηση αυτού του σημαντικού γεγονότος τη Μεγάλη Τετάρτη όπου, σύμφωνα με το ιερό συναξάρι της ημέρας «Της αλειψάσης τον Κύριον μύρω πόρνης γυναικός μνείαν ποιούμεθα οι θειότατοι πατέρες εθέσπισαν, ότι προ του σωτηρίου πάθους μικρόν τούτο γέγονεν».  

Ορθόδοξα Χριστιανικά Σωματεία Αθηνών: Δελτίο Τύπου για την πρόσφατη αλλαγή της ώρας της τέλεσης της Ανάστασης του Κυρίου

Τα Ορθόδοξα Χριστιανικά Σωματεία Αθηνών θεωρούν αυτονόητο καθήκον τους να μεταφέρουν την έμπονη κραυγή του ορθόδοξου χριστιανικού ελληνικού λαού, όπως την αφουγκράζονται να ακούγεται, απ΄ τη μία ως την άλλη άκρη της χώρας, σχετικά με την πρόσφατη αλλαγή της ώρας της τέλεσης της Ανάστασης του Κυρίου.

Ο ορθόδοξος χριστιανικός ελληνικός λαός θεωρεί σήμερα, ότι:

  • Εμπαίζεται, όταν τον διαβεβαιώνουν ότι είναι ευκολότερο να αλλάξει η ώρα της τέλεσης της Ανάστασης του Κυρίου και Θεού του, από το να αλλάξει η σχετική Κ.Υ.Α. και κάποιες διατάξεις της κυκλοφορίας.
  • Χλευάζεται, όταν τον ενημερώνουν ότι στις 12 τα μεσάνυχτα υπάρχει υγειονομικό πρόβλημα, από την συγκέντρωση των πιστών στους ιερούς ναούς, προφανώς, διότι τότε κυκλοφορεί ελεύθερα ο κορωναϊός, αλλά ότι στις 9 μ.μ., 3 ώρες νωρίτερα, ο συγκεκριμένος ιός αναπαύεται.
  • Ραπίζεται, όταν τον πληροφορούν ότι πουθενά αλλού δεν εντοπίζεται υπερμετάδοση του κορωναϊου, παρά μόνο στις Εκκλησίες και ιδιαιτέρα στις μεγάλες γιορτές της Χριστιανοσύνης.
  • Λογχίζεται, όταν του λέγουν ότι λάθευαν στην πίστη τους και στον τρόπο εορτασμού της Ανάστασης του Κυρίου οι επί πολλούς αιώνες Άγιοι, θεοφόροι πατέρες, σοφοί κανονολόγοι, εμβριθείς πανεπιστημιακοί καθηγητές, και ήρθε η ώρα, τώρα, στην εποχή του κορωναϊού, να τους διορθώσουμε, να αλλάξουμε ακόμη και όλο το τυπικό της Εκκλησίας, μόνο και μόνο για να μην διορθώσουμε μια Κ.Υ.Α.!
  • Σταυρώνεται, όταν του ανακοινώνουν ότι, αίφνης, καταλύονται ιερές Παραδόσεις αιώνων, ενώ, ταυτόχρονα, αναρωτιέται, ποιος, άραγε, θα παράσχει την διαβεβαίωση ότι δεν θα καταλυθούν, με την ίδια ευκολία, και άλλα θέσμια της Εκκλησίας ή, ακόμη, ποιες θα είναι, έκτοτε, οι κόκκινες γραμμές, τις οποίες θέτουμε στα θέματα αυτά;