Ἐντυπώσεις ἀπό τό Προσκύνημα στά Ἱεροσόλυμα 2015 ...

Εἰκόνες, βιώματα πού χαράζουν, ἐμπειρίες μυστικές καί φανερές,
προσευχή, μεσονυκτικό, ὄρθρος, Θεία Λειτουργία, Ἐνάτη, Ἑσπερινός, Ἀπόδειπνο, Χαιρετισμοί, Ἀκολουθία Θείας Μεταλήψεως, στήν πρώτη γραμμή τοῦ πολέμου,θεῖες Λειτουργίες, Ἀγρυπνίες, σέ καθημερινή βάση,
νυκτερινή παραμονή ἐντός τοῦ Παναγίου Τάφου, ὅπου ἀναπαύεται ὁ καθένας, στά πλαίσια τῆς ἐλευθερίας καί μετανοίας,
ψυχωφέλιμοι λόγοι, ξενάγηση, κουβεντούλα, χαρωπές στιγμές, γνωριμίες καί παιχνίδια, φαΐ καλό καί πλούσιο, βολτίτσες, ἀγορές καί ρεμβασμός, καθότι δέν εἴμαστε μονοφυσῖτες.

Μεταξύ ἄλλων ὅμως, μάθαμε ἀπό κάποιον φετινό ταπεινό προσκυνητή τά ἑξῆς πικάντικα τά ὁποῖα καί καταγράφουμε πρός ὄφελος ψυχῶν:

«...Δέν μπορῶ νά σᾶς πῶ τί εἶναι προσκυνηματική θεωρία...εἶναι χαρά, εἰρήνη, δυνατή εὐλογία γιά ὅλο τό ἔτος, βιωματική πορεία, ὅλα αὐτά μαζί;

Προσκύνημα καί κοσμικός τρόπος ζωῆς, χαλάρωση, δέν πᾶνε μαζί· ἐφευρίσκουμε δυστυχῶς τρόπους διαφυγῆς τῆς ἀσκήσεως.
Τό πρόγραμμα ἀσφυκτικό, ἀλλά τεράστια ἡ εὐλογία, ἡ χάρη.

Τί καταφέρνει ὁ καθένας ἀπό αὐτά τά προσκυνήματα, μόνο ὁ Θεός τό ξέρει·ἀκόμη καί ἡ μηδενική ὅμως ἐμπειρία ὠφελεῖ!
Μερικοί ἀπό εὐγένεια δέν λένε ¨κουράσθηκα¨· ἄλλοι τό λένε· αὐτή ἡ προσκυνηματική περίοδος εἶναι μία δοκιμασία· ἀργότερα καταλαβαίνουμε τό ὄφελος· τονωνόμαστε ἀργότερα· ὄχι ἁπλά μέ τίς ἀναμνήσεις, ἀλλά μέ κάτι βαθύτερο· Μποροῦμε κάπου νά μήν πᾶμε· ἀνθρώπινη ἀνάπαυση.

Νά μή μᾶς μείνουν κακοί λογισμοί λόγῳ τῆς κούρασης. Νά πάρουμε μόνο τά καλά.

Οἱ Πατέρες ἐδῶ στούς Ἁγίους Τόπους εἶναι ἥρωες στήν πράξη. Καί ὁ λαός· οἱ Ἄραβες, οἱ ντόπιοι· τρέφονται ἄμεσα ἀπό τά προσκυνήματα.

Ὑπάρχουν ἕνας δύο ἐξομολόγοι· δέν ἔχει καλλιεργηθεῖ ἡ μυστηριακή ζωή, ἀναπληρώνεται ὅμως ἀπό τήν ἄκτιστη θεία χάρη.
Μᾶς τρέφει ἡ μεγάλη δύναμη τῶν προσκυνημάτων.

Μπροστά στά προσκυνήματα παρά τή σκληρότητά μας, δοκιμαζόμαστε, κρινόμαστε· ἄλλες φορές ξεπερνᾶ ἡ θεία χάρις καί κάτι αἰσθανόμαστε. Ἄλλες φορές αἰσθανόμαστε ντουβάρια, κούτσουρα. Οἱ Ἱεροί Ναοί ὅμως χτίζονται ἀπό πέτρες, λίθους, ξύλα. Ἀκόμη καί τά ἄψυχα μέταλλα, ἁγιάζονται (δισκάριο·δισκοπότηρο) κρατώντας τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Χριστοῦ.

Ὁ π. Χρυσόστομος Γιαλούρης ἐφημέριος σέ ἐνορία τοῦ Πειραιά ἔλεγε:
"ἄν εἶχε φωνή τό μέταλλο τί θά ἔλεγε; φρίττω, δέν μπορῶ νά διανοηθῶ πῶς ἀξιώνομαι τέτοιων ἁγίων μυστηρίων...".

Νά πηγαίνουμε στούς Ἁγίους Τόπους ἔστω μία φορά τόν χρόνο.Ὅλοι μας τό ἔχουμε ἀνάγκη!

Ieros2 2015