Πρόσφατα κυκλοφόρησε τό βιβλίο τοῦ π. Μαξίμου Ἐγγέρ μέ τίτλο "Κράτα τό νοῦ σου στόν ἃδη..." πού ἀναφέρεται στόν Ἃγιο Σιλουανό τόν Ἀθωνίτη.
Ἀπό τήν εἰσαγωγή τοῦ βιβλίου καταλαβαίνουμε ὃτι ὁ συγγραφέας εἶναι μπερδεμένος ψυχικά καί γι’αὐτό μπερδεύει καί ἀποπλανᾶ καί τούς ἀναγνῶστες του.
Μέ δέος, συστολή καί ἐπίγνωση τῆς προσωπικῆς μου ἀδυναμίας τολμῶ σήμερα νά παρουσιάσω στή ἀγάπη σας ἕνα καινούργιο βιβλίο, πού πιστεύω πώς θά γίνει πνευματικό ἐντρύφημα χιλιάδων ψυχῶν τῆς γενεᾶς «τῶν ζητούντων τόν Κύριον». Πρόκειται γιά τό βιβλίο πού πρόσφατα ἐκδόθηκε μέ τόν τίτλο: «Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΜΟΥ ΙΩΣΗΦ Ο ΗΣΥΧΑΣΤΗΣ ΚΑΙ ΣΠΗΛΑΙΩΤΗΣ» τοῦ Γέροντος ᾿Εφραίμ Φιλοθεΐτου, Ἔκδοσις ῾Ιερᾶς Μονῆς ῾Αγίου ᾿Αντωνίου ᾿Αριζόνας Η.Π.Α. 2008.
Ὁ Κυριάκος Μαρκίδης εἶναι ἕνας Κύπριος κοινωνιολόγος ὁ ὁποῖος ζεῖ καί ἐργάζεται στήν Ἀμερική. Ὁ ἴδιος δηλώνει “πνευματικός ἀναζητητής” καί στά πλαίσια μιᾶς θρησκειολογικῆς ἐργασίας ἀσχολήθηκε καί μελέτησε τήν Ὀρθόδοξη νηπτική παράδοση. Καρπός τῆς μελέτης του εἶναι τά τρία προαναφερθέντα βιβλία τά ὁποία προβάλλονται ὡς ὀρθόδοξα βοηθήματα, ὡς συνοπτική παράθεση ὅλης τῆς νηπτικῆς παράδοσης τῆς Ἐκκλησίας καί ὡς πολύ ὠφέλιμα γιά τήν πνευματική ζωή. Τά βιβλία αὐτά, μέ λύπη τό λέμε, ἔχουν βρεῖ μεγάλη ἀπήχηση μεταξύ τῶν Ὀρθοδόξων και δυστυχῶς προβάλλονται, διαφημίζονται, συνιστανται ἀκόμα καί ἀπό ἱερείς ἤ καί ἀπό πνευματικούς στά πνευματικά τους τέκνα, προβάλλονται και διαφημίζονται, κατά καιρούς, ἀκόμα και ἀπό ἐπίσημα ὄργανα τῆς Ἐκκλησίας μας ὅπως οἱ ἐκκλησιαστικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί.
Πρόκειται γιά μιά πολύμοχθη ἐπιστημονική ἐργασία πού στοχεύει ὄχι στή μάταιη ἐπίδειξη ἀλλά στήν ὠφέλεια τῶν ἀναγνωστῶν καί στήν κατάρτιση τῶν ποιμένων τῆς Ἐκκλησίας μας.
ἐφημέριου Ἱ. Ν. Ὑψώσεως Τιμίου Σταυροῦ Χολαργοῦ Ὁ γέροντάς μου, ὁ π. Καλλίνικος Μουστῖκος, ἦταν αὐτός πού δάκρυζε ὅταν λειτουργοῦσε, ἦταν αὐτός πού πρίν τοῦ πεῖς ποιός εἶσαι καί τί ἔκανες, ἤδη τό ἤξερε -ἦταν τό ἰδιαίτερο χάρισμα πού τοῦ εἶχε χαρίσει ὁ Πανάγαθος Θεός-· πού πρίν τοῦ πεῖς τίς ἁμαρτίες σου στίς ἀράδιαζε ἐκεῖνος πρῶτα ἁπλά καί ἁπαλά, προσεκτικά, ἀγαπητικά, ἐλεγκτικά καί δίκαια ὥστε καί νά συναισθάνεσαι τήν βαρύτητα τῶν πταισμάτων σου ἀλλά καί νά «πετᾶς» ἀμέσως μόλις σοῦ διάβαζε τή συγχωρητική εὐχή.
Ἦταν αὐτός πού ἦταν παρών πάντα δίπλα στά πνευματικοπαίδια του . Μά καί τώρα ἔρχεται ὅποτε τόν παρακαλέσεις.
Ἦταν αὐτός πού τό πρόσωπό του σοῦ θύμιζε τό φῶς καί τή γλυκύτητα τῶν ἀγγέλων.
Μοῦ ἔμαθε πολλά γιά μένα καί τούς ἄλλους· μέ εὐλόγησε, μέ στήριξε, μέ κατεύθυνε, μέ προσέφερε στήν ἀγκαλιά τοῦ Θεοῦ πόσο ἀληθινά εὐγνώμων τοῦ εἶμαι μά καί πόσο ἔχω χρέος νά τόν βγάλω ἀσπροπρόσωπο.